"Aan de bomen van het Manpad"
Manpadicae quercus aviumque habitacula fagi et domui tiliae tegmina grata meae... (David van Lennep, 15 juli 1849)
|
Een wandeling door het park betekent een stap in het verleden.
Na elke bocht of wending verandert het uitzicht, precies zoals
de ontwerpers van de Engelse landschapsstijl het bedoeld hebben. Met doorkijkjes, tussen bomen of de weerspiegeling in het water, straalt het Huis te Manpad rust en allure uit, en dat langs de drukke Herenweg, midden in de Randstad.
Ook de restanten van de Franse landschapsstijl zijn nog waarneembaar met de symmetrie op het voorplein en de zichtas over de wildbaan. De sculpturen in het park geven deze buitenplaats net even
meer cachet dan de tuin van de buren, en dat was nu ook precies de reden van de vroegere eigenaren om ze hier te plaatsen.
Knolletjes en bolletjes werden van heinde en verre gehaald om het park te verfraaien. Een rijke natuur aan stinsenplanten, zoals scilla's, anemonen, sleutelbloemen is het gevolg. |
| De slangenmuur, de langste van West-Europa, met oude fruitrassen in hele specifieke leivorm is een bezienswaardigheid.
In de recent vernieuwde boomgaard met vele hoog- en halfstamfruitbomen, staat een druivenkas met een wijnrank (Frankenthaler) van meer dan 100 jaar oud. De grote bessenkooi, waarin ondermeer aalbessen, japanse wijnbes en aardbeien staan, zorgt ervoor
dat de vogels buiten blijven, in plaats van binnen.
Van de inheemse flora is het Groot springzaad een kenmerkende plant, gebonden aan het vochtige, venige milieu van de
strandvlakte. Dat er orchideeën jaarlijks bloeien, wijst op succes in het beheer van de schrale, vochtige graslanden.
|
